علت خاموشی های اخیر واقعا چه بود/ کمبودگاز، ماینر، تحریمها، حمله سایبری، صادرات برق یا ...

علت خاموشی های اخیر واقعا چه بود/ کمبودگاز، ماینر، تحریمها، حمله سایبری، صادرات برق یا ...

به گزارش ویکی پلاست به نقل از برق نیوز، معرفی ماینر‌ها و توافق پاریس برای خاموشی‌های اخیر آدرس اشتباه دادن است.

عدم پیش بینی درست رشد مصرف بار، انتخاب سیاست‌های ارتجاعی توانیر در مدیریت مصرف بجای تمرکز بر بسط تولید، تصمیمات غیرکارشناسی و شوآف گونه، وابستگی فلج کننده وزارت نیرو به جبران کمبود منابع مالی صرفا و تنها از طریق صادرات، فرار سرمایه گذاری‌های بخش خصوصی حوزه تولیدات مختلف برق با تصمیمات عجیب و غیرمسئولانه، ارائه طرح‌های صرفا تبلیغاتی مثل برق امید و... موجب شده تا زنجیره‌ای از ناکارآمدی‌های مدیریتی را در چند سال گذشته و تیم مدیریتی صنعت برق شاهد باشیم.

سرویس صنعت برق نیوز: هنوز چند ماهی از جشن عبور از پیک تابستان نگذشته بود که توانیر غافلگیر شد و کشور در خاموشی‌های بی سابقه زمستان فرو رفت.

در این چند روز اظهارنظر‌های متفاوتی ارائه شد و از هفته پیش توانیر و صنعت برق سیبل حمله‌های هر کارشناس و غیرکارشناسی گردید تا در انفعال روابط عمومی ها، هرکسی عامل آلایندگی‌ها و خاموشی‌ها را وزارت نیرو بنامد.

سخنگوی صنعت برق در دو هفته گذشته تلاش کرد توپ ناکارامدی سیستم مدیریتی و کمبود تولید برق را به زمین دیگران بیاندازد، اما هم پلیس و ستاد کرونا خاموشی روشنایی معابر را رد کردند و هم شرکت گاز کمبود گاز تحویلی به نیروگاه‌ها را تکذیب کرد و گفت سهمیه نیروگاه‌ها افزایش هم پیدا کرده است.

وزارتین نیرو و نفت از درآمد جذاب دلاری صادرات برق و نفت به عراق نمی‌گذرند و برخورد احساسی با مازوت سوزی نیروگاه‌ها و خاموشی اجباری آنها، حاشیه امنیت پایداری شبکه را چنان کم کرد که تهران و خیلی از شهر‌ها محبور به خاموشی شدند تا شبکه از دست نرود.

در این فصل برخلاف تابستان که مصرف برق 60 هزار مگاوات (البته بدون در نظر گرفتن چندین هزار مگاوات مدیریت خاموشی) بود مصرف بالا نیست، ولی به دلیل تعمیرات و اورهال نیروگاه‌ها و کمبود تولید نیروگاه‌های برق آبی (ذخیره سازی برای تابستان) صد در صد ظرفیت تولید نیروگاهی در دسترس نیست.

عدم پیش بینی درست رشد مصرف بار، انتخاب سیاست‌های ارتجاعی توانیر در مدیریت مصرف بجای تمرکز بر بسط تولید، تصمیمات غیرکارشناسی و شوآف گونه، وابستگی فلج کننده وزارت نیرو به جبران کمبود منابع مالی صرفا و تنها از طریق صادرات، فرار سرمایه گذاری‌های بخش خصوصی حوزه تولیدات مختلف برق با تصمیمات عجیب و غیرمسئولانه، ارائه طرح‌های صرفا تبلیغاتی مثل برق امید و... موجب شده تا زنجیره‌ای از ناکارامدی‌های مدیریتی را در چند سال گذشته و تیم مدیریتی صنعت برق شاهد باشیم.

در دو دهه گذشته و از مجلس هفتم و شروع سیاست‌های اقتصادی حوزه برق حتی زمانیکه کشور دچار خاموشی‌های با برنامه در زمان احمدی نژاد شد، هیچ گاه صنعت برق چنین به حاشیه نرفته بود.

سلسله تصمیمات و طرح‌های مدیریتی 4 سال گذشته بجای حرکت در مسیر عقلانی تامین مطمئن نیاز شبکه، به پافشاری بر اجرای طرح‌های درمان موضعی با رنگ و بوی احساسی و تبلیغاتی گذشت.

برخی از مدیران نسل جدید صنعت برق اصرار عجیبی بر نشنیدن انتقادات و پیشنهادات کارشناسان داشته و با لجبازی و آمارسازی در پی اثبات خودند وگرنه همه این مسائل بار‌ها مورد بررسی و کنکاش قرار گرفته است.

اثبات اینکه طرح برق امید منجر به کاهش مصرف نمی‌شود که برعکس مصرف را بیشتر می‌کند سخت نیست. در چندماه گذشته توانیر هر چند وقت یکبار آماری از کاهش مصرف برق در پی اجرای این طرح ارائه می‌کرد و کسی هم نبود بگوید چطور این آمار را بدست آورده اید؟ از کجا معلوم این کاهش مصرف ناشی از برق امید بوده؟ حکایت نقاشی ناصرالدین شاه و چاپلوسی درباریان حکایت این روز‌های برخی از طرح‌های صنعت برقی و سکوت اطرافیان شده است.

معرفی ماینر‌ها و توافق پاریس برای خاموشی‌های اخیر آدرس اشتباه دادن است. مصرف ماینر‌های غیرقانونی به اندازه‌ای نیست که بتواند این حجم از خاموشی‌ها را رقم بزند و با شرایط بگیر و ببندی که راه انداخته ظرفیت آن‌ها به 600 مگاوات هم نمی‌رسد.

اگر قرار بود به توافق پاریس پایبند بمانیم نباید نیروگاه زغال سنگی طبس با آلایندگی بالا احداث می‌شد و باید نیروگاه‌های فرسوده قدیمی با راندمان پایین و آلایندگی‌های بالا خاموش می‌شد. باید سیکل ترکیبی شدن نیروگاه‌ها اولویت می‌یافت و واردات نیروگاه‌های با راندمان بالا در دستور کار قرار می‌گرفت.

توهم توطئه عده‌ای را بر آن داشته که خاموشی‌های اخیر را به حملات سایبری ربط دهند و اعلام کنند که مثل پاکستان، شبکه برق ایران نیز مورد حمله سایبری قرار گرفته است.

این صحت نداشته و بیشتر مصرف داخلی برای افرادی دارد که تحریم‌ها را نعمت می‌دانند. تحریم‌ها در وضع فعلی موجود تاثیرگذار بوده و بوی بی تفاوتی نسبت به اقتصاد نامتوازن صنعت برق این روز‌ها بیشتر به مشام می‌رسد.

انتظار می‌رفت صنعت برق در سال‌های گذشته بجای پذیرفتن قیمت تکلیفی برق و تن دادن به اولویت‌های عدم سرمایه گذاری در بخش برق به پافشاری بر تامین اعتبار و ریل گذاری برای سرمایه گذاری در تولید می‌پرداخت.

کمبود گاز و خاموشی نیروگاه‌ها در تهران شاید خاموشی‌های اخیر تهران را توجیه کند، ولی نمی‌تواند دلیلی بر خاموشی‌های گسترده در کل کشور باشد. از طرفی اگر می‌خواستند جلوی آلودگی هوای تهران را بگیرند می‌توانستد به نیروگاه‌های نزدیک تهران گاز داده، اما نیروگاه‌های خارج از شهر‌ها را موقتا با گازوئیل و مازوت روشن نگه دارند.

باید با مردم شفاف سخن گفت و با گفتن واقعیت‌های صنعت برق در پی حل مشکلات آن برآمد. صنعت برق به مردم بگوید که مجبور به مصرف گازوئیل و مازوت به جای گاز است.

باید بپذیرید ماینر‌ها و صادرات به تنهایی نمی‌تواند خاموشی‌های اخیر و کمبود شدید تابستان را توجیه کند. اصلاح قیمت فعلی برق، فعال سازی قوانین رفع موانع تولید، ایجاد سریع زیرساخت‌های صادرات برق توسط بخش خصوصی، فعالسازی ظرفیت‌های خالی شبکه و تولید در ایام غیرپیک با صنایع درآمدزا نظیر رمزارزها، دست برداشتن از طرح‌های هزینه بردار تبلیغاتی نظیر برق امید و... می‌تواند اقتصاد صنعت برق را نجات دهد.

برنامه‌هایی نظیر اصلاح درست الگوی مصرف، کاهش تلفات و افزایش راندمان، پیاده سازی بازار یکپارچه گاز و برق، پیگیری برای اجرای کامل و درست سیاست‌های بهینه سازی مصرف، مدیریت مصرف و تقاضا و... را می‌توان در کنار طرح پویش نجات اقتصاد برق (نان) پیگیری کرد، اما تاوقتی اولویت وزارت نیرو پویش الف ب، برق امید و ... باشد نمی‌توان به سیاست‌های افزایش تولید امید بست و همچنان باید به بهره برداری در شرایط سخت و ناپایدار ادامه دهد.